[صفحه اصلی ]   [Archive] [ English ]  
:: صفحه اصلي :: درباره نشريه :: آخرين شماره :: تمام شماره‌ها :: جستجو :: ثبت نام :: ارسال مقاله :: تماس با ما ::
:: فصلنامه مطالعات تاریخ اسلام ::
برگشت به فهرست مقالات برگشت به فهرست نسخه ها
فردوسی و بسترسازی نظری برای قدرت یابی نهاد وزارت در قرون میانه تاریخ ایران
علی اکبر نجفی رودمعجنی، دکتر جواد عباسی
چکیده:   (59 مشاهده)
اوج‌گیری قدرت نهاد وزارت در تاریخ میانه‌ی ایران، به ویژه از اوایل دوره‌ی سلجوقی،بدون نوعی بسترسازی پیشینی، به‌دشواری ممکن و قابل دوام بود. فردوسی را باید در شمار یکی از نخستین کسانی دانست که در این زمینه تاثیر بسزایی داشت. پرسش این است که شاهنامه چه تاثیری بر فراهم آمدن یک بستر نظری برای اوج­گیری و تثبیت قدرت نهاد وزارت در قرون میانه‌ی تاریخ ایران داشت؟. فردوسی که در پی حفظ هویت ایرانی و نیز تجدید حیات ساختار سیاسی ایران باستان بعنوان بدیل مناسبِ سامان سیاسیِ مستقرِ زمانه­ ی خود بود، در شاهنامه و به ویژه در بخش تاریخی آن-با توجه به عدم وجود شاهانِ خردمندِ عصر اسطوره­ای-، وزیر را شخصیت اصلی این بخش نمایانده،با برکشیدن بزرگمهر بعنوان یک حکیم/وزیر و قائل شدن خصائص ویژه برای او، ارجی ویژه برای این نهاد قائل شد که این امر،پس از فردوسی و با توجه به نفوذ عام شاهنامه، با تبدیل شدن بزرگمهر به نماد نهاد وزارت، ‌توانست همچون یک بستر نظری مناسب در جهت ترقی و تثبیت قدرت این نهاد به‌کار رود.
واژه‌های کلیدی: نهاد وزارت، فردوسی، شاهنامه، بزرگمهر
     
نوع مطالعه: پژوهشي | موضوع مقاله: عمومى
دریافت: 1399/2/19 | پذیرش: 1400/6/20
ارسال پیام به نویسنده مسئول

ارسال نظر درباره این مقاله
نام کاربری یا پست الکترونیک شما:

CAPTCHA


XML   English Abstract   Print



برگشت به فهرست مقالات برگشت به فهرست نسخه ها
پژوهشكده تاريخ اسلام، فصلنامه مطالعات تاریخ اسلام A Quarterly Journal of Historical Studies of Islam
Persian site map - English site map - Created in 0.04 seconds with 30 queries by YEKTAWEB 4319