fa علویان در مصر قبل از استقرار فاطمیان تخصصي تاریخ اسلام Islamic History پژوهشي Research جامعۀ علویان مصر قبل از استقرار فاطمیان اقلیتی قابل توجه بوده است. این پژوهش در پی پاسخ دادن به این پرسش است که علویان براثر چه زمینه&shy;ها، عوامل و انگیزه‌هایی از شهرهای مختلف جهان اسلام به مصر مهاجرت کرده و از بدو سکونت تا نیمۀ سده چهارم، چه تحولات سیاسی و اجتماعی را از سر گذرانده&shy;اند و سیاست‌های متقابل میان ایشان و طبقۀ حاکم تابع چه اهداف و انگیزه‌هایی بوده است؟ از پردازش داده‌‌ها چنین برمی&shy;آید که پیش از استقرار فاطمیان، سیاست والیان در قبال علویان، غیر مذهبی و عمدتا بر اقتضائات سیاسی، اجتماعی و سنت‌‌هایی عرفی استوار بوده است، چنان‌که بر خلاف تلقی رایج، علویان نیز جامعه‌ای یکپارچه با اهداف مذهبی، قومی یا سیاسی مشخص نبوده‌اند: حسنیان بیش از خویشان حسینی و جعفری اهل تعامل و سازگاری سیاسی بودند و در دوره‌های مختلف والیان اموی و عباسی، زیر پوشش تقی مترصد فرصت‌های همکاری و سازش با دستگاه حاکم بودند، چندان‌که توانستند ضمن انتفاع سیاسی، اقتصادی و اجتماعی، در زمان مقتضی زمینۀ پیروزی خویشان فاطمی خود را نیز فراهم آورند.<strong><span dir="LTR"></span></strong> Egypt&rsquo;s Alawite community was a noteworthy one before Fatimids established themselves in Egypt. This paper aims to find out what factors and motives made Alawites immigrate to Egypt from various cities of the Muslim World. Finally, it tries to see what objectives and motives contributed to the bilateral policies between Alawites and the ruling class. Examining the data from variegated historical sources indicate that the policy implemented by rulers and governors vis-&agrave;-vis Alawites was not of a religious nature before Fatimids began to take root in Egypt. Rather, it was mainly based on the political, social and secular traditions. Contrary to popular belief, Alawites did not form a monolithic society with certain religious, ethnic or political purposes. Hasanids, for instance, were more precautious than their Husainid or Jaʿfarid relatives. In various periods, Hasanids sought to cooperate and reconcile with the ruling system, and with Umayyad and Abbasid governors under the cover of <em>taqiya</em> (precautionary dissimulation of religious belief and practice). They were thus able to both partake of the political, economic and social benefits and pave the way, in propitious moments, for their Fatimid relatives to take power. شیعیان مصر, علویان مصر, مهاجرت شیعیان به مصر, حسنیان, حسینیان, زیدیان. Egypt’s Shia Muslims, Egypt’s Alawites, Shia Muslims’ immigration to Egypt, Hasanids, Husainids, Zaydis. 125 152 http://journal.pte.ac.ir/browse.php?a_code=A-10-278-1&slc_lang=fa&sid=1 Negar Zeilabi نگار ذیلابی n_zeilabi@sbu.ac.ir 10031947532846003556 10031947532846003556 Yes دانشگاه شهید بهشتی، تهران، ایران. Fuzieh lashani فوزیه لشنی f.lashani@gmail.com 10031947532846003557 10031947532846003557 No دانشگاه آزاد اسلامی، واحد علوم و تحقیقات، تهران، ایران.