fa عشق متصوفانه در آثار داراشکوه: الگویی کهن برای دنیای نوین تخصصي تاریخ اسلام Islamic History پژوهشي Research <span style="font-family:b mitra;"><span style="font-size:12.0pt;">عشق گمشدۀ دنیای پُرتخاصم امروز است. اکنون، اصنافی از بشر گرفتار عصبیت در معنای منفی آن ـ قوم‌مدارانه ـ و نفس سرکش خود شده‌اند. اینان با سلطه‌گری و زیاده‌خواهی زمینۀ نابودی محیط زیست و زوال روح انسانی و به‌هدر دادنِ زحماتِ دانشمندان در کاستن از آلامِ بشری را فراهم می‌آورند. البته این پدیدۀ تازه‌ای نیست. در گذشتۀ تاریخی نیز کسانی دست به چنین اقدامات مخرّبی می‌زدند. در برابر اینان کسانی هم هستند و در گذشتۀ تاریخی نیز بوده‌اند که به سلامت و سعادت بشر می‌اندیشند. تعصب و خودمداری نیروی محرکۀ گروه نخست و عشق و ایثار، انگیزۀ گروه دیگر در حیات اجتماعی‌شان است. به نظر می‌رسد راه حل این مسئله را باید در غلبۀ تفکر انسان‌گرایانه و طبیعت‌دوستانه جستجو کرد. متصوفان و عارفان از دیرباز برای پرورش روح انسانی در خود و مریدانشان، به پاک نفسی روی آورده و با سرکوب نفس امّاره به مبارزه با جهل، خشم، بُغض، قهر، کبر، کینه، حسد، بخل، کفر و نفاق می‌پرداخته‌اند. آنان عشق به انسان و طبیعت را جایگزین آن ذمائم می‌کردند و خود و پیروانشان را آمادۀ پذیرش عشق الهی می‌نمودند. انسان امروزی برای شکستن مرزهای عصبیت و نفس‌پرستی و اشاعۀ انسان‌دوستی، نیازمند چنین نقش‌هایی است؛ الگوهایی که بعضاً جان بر سر اهداف انسانی خود نهاده‌اند. داراشکوه ـ شاهزادۀ تیموری هند ـ از جملۀ کوشندگان این راه بود. </span></span> : Love is the missing phenomenon in today&rsquo;s world, which is full of conflicts. Nowadays, some groups around the world are caught in their ideological and ethnic <em>asabiyyah</em> [with its negative - ethnocentric bias - meaning], and rebellious selfishness. They, with a sense of domination and greed, prepare ground for destruction of natural environment, deterioration of humane soul, and squandering the efforts of scientists in reducing human suffering. Of course, this is not a new phenomenon. In the past, there were many people doing such malicious actions. Unlike them, there were, and are now, those who thought about health and happiness of human being. Bigotry and ethnocentrism acted as the pushing force for the first group. But, motivations of the other group were love and sacrifice. It seems that, the prevailing of humanist and nature-loving thought to be a solution to this problem. Sufis and mystics, far back, for nurturing the human sense in themselves and their disciples, made themselves to purify their sensuality by combating ignorance, anger, hatred, wrath, pride, enmity, envy, jealousy, infidelity, and hypocrisy. They replaced those sins by loving human beings and nature and through this prepared themselves to accept God&rsquo;s love. Modern man, in order to break the boundaries of <em>asabiyyah</em> and selfishness and dissemination of humanitarian senses is in need of such roles; models who, sometimes, sacrificed their lives for their cause. Dara Shikoh &ndash; the Timurid prince of India- was among these activists. صوفیان, عارفان, عشق متصوفانه, داراشکوه, ایران, هند, الگوی کهن, دنیای نوین Sufis, Mystics, mystical affection, Dara Shikoh, Iran, India, old pattern, new world 45 64 http://journal.pte.ac.ir/browse.php?a_code=A-10-307-1&slc_lang=fa&sid=1 Ataollah Hassani عطاالله حسنی a-hassani@sbu.ac.ir 10031947532846001256 10031947532846001256 Yes Shahid Beheshti University دانشکده ادبیات و علوم انسانی، گروه تاریخ