fa تاریخ شکل‌گیری گفتمان تحدیث در شیعیان در نیمه نخست سده دوم هجری تخصصي تاریخ اسلام Islamic History پژوهشي Research <span style="font-family:b karim;"><span style="font-size:15.5pt;">بر</span></span><span style="font-family:arabic transparent,sans-serif;"><span style="font-size:15.5pt;">‌</span></span><span style="font-family:b karim;"><span style="font-size:15.5pt;">اساس آموزه‌های دینی، مقوله تحدیث به معنای گفت‌و‌گوی ملائک با پیامیر یا امام یا فرد دیگر است‌. این مقوله از زمان پیامبر^(ص)مطرح بوده و می‌توانسته در مواردی، منبع علوم ایشان تلقی شود. این‌که بعد از پیامبر‌^(ص) کسی به وحی نبوت دسترسی ندارد در جامعه اسلامی معادل امنناع دسترسی به منابع علم الهی تلقی شده بود و هر‌گونه دعوی علم‌الهی و غیر کسبی معادل دعوی نبوت معرفی می‌شد. ائمه با استفاده از آموزه تحدیث به شیعیان آموختند که مانعی ندارد کسی نبی نباشد؛ ولی از منابع علم الهی از طریق غیر عادی دسترسی پیدا کند. روشن است که ابعاد این موضوع به تدریج مورد توجه شیعیان قرار گرفت و گفتمانی شیعی پیرامون علم الهی ائمه را سامان داد. البته این آموزه در دوران صادقین- علیهم السلام - با مشکلات و مخاطراتی روبرو بود که با هدایت امامان مهار شد و متقابلاً ائمه، تلاش کردند که در میان شیعیان، این آموزه با برداشتی غلوآمیز تفسیر نشود.</span></span><br> &nbsp; According to the teachings of religion, &quot;TAHDIS&quot; has the meaning of conversation between Allah&#39;s angels with the Prophet, or Imam or another person. This subject, since the time of the Prophet (praise and greeting from Allah to Mohammad and his descendants) has propounded and could be perceived as the source of their Knowledge. In the Islamic Society, the be‌lief that after the Prophet, there was no access to Revelation, was seen as equivalent of abstainance to attain Divine Knowledge and all claims of Divine, or acquired Knowledge were seen as equivalent to Prophecy claim. Imams by using &quot;TAHDIS&quot; taught the Shi&#39;i Community that it is possible for a person other than the Prophet to gain access to Revelation through other than the usual ways.<br> It is clear that the dimensions of this Subject gradually cought the attention of the Shi&#39;is and led to a Shi&#39;i discourse on the Divine Knowledge of the Imams. It should be noted that this be<span dir="RTL">‌</span>life ecountered difficulties and dangers during the time of the Sadeghin (Imam Bagher and Imam Sadegh), and also had to be controlled so as not to fall into exageration.<br> &nbsp; تحدیث, علم امام, اندیشه شیعی Shi'ism‌, Tahdis, Divine Knowledge - Shi'ism 7 32 http://journal.pte.ac.ir/browse.php?a_code=A-10-2-171&slc_lang=fa&sid=1 Abdul Hamid Abtahi سید عبد‌الحمید‌ ابطحی habtahi5@gmail.com 1003194753284600343 1003194753284600343 Yes پیام نور