|
بررسی مناسبات متوکل خلیفه عباسی با علویان
|
علی سالار شادی*   ، محمد خرم کشاورز |
| ، alisalarishadi@yahoo.com |
|
|
چکیده: (4168 مشاهده) |
| خلافت عباسی در عهد متوکل همچنان دورنمایی از قدرت و اقتدار را در اختیار خویش داشت. در عصر وی به جریان اعتزال خاتمه داده شد، جریانی که مورد حمایت متعصبانه سه خلیفه پیشین بود. متوکل با دوری از آن، چالشی را از سر راه خلافت برداشت؛ اما چالش قدرت روز افزون ترکان که ریشه در عصر معتصم داشتند، نیرو گرفت. آنها در به قدرت رساندن متوکل بیتأثیر نبودند؛ اما وی نتوانست قدرت آنان را مهار کند و بدینگونه جان بر سر این راه نهاد .در چنین فضایی، قاتلان وی، از جمله منتصر، برای توجیه قتل او و تبرئه خود، به اقدامهای تبلیغی - توجیهی علیه متوکل دست زدند و او را ناصبی جلوه دادند؛ در حالیکه رفتار وی با علویان عصر، این اتهام را تأیید نمیکند. در این مقاله، نویسنده تلاش دارد با اتکاء به منابع اصلی و متقدم به بررسی و تحلیلی تصحیحگونه ازجوانب مختلف رفتار متوکل با علویان بپردازد و دو روایت متضاد را که حاکی از مناسبات حسنه و یا پر تنش او با علویان است، به نقد و ارزیابی بکشاند، تا معلوم شود که واقعیت در کدامین دسته از این روایات نهفته است. |
|
| واژه‌های کلیدی: خلافت عباسی، متوکل، منتصر، علویان، یعقوبی، طبری |
|
|
متن کامل [PDF 282 kb]
(4333 دریافت)
|
نوع مطالعه: پژوهشي |
موضوع مقاله:
تخصصي تاریخ اسلام
دریافت: 1396/6/22 | پذیرش: 1396/6/22 | انتشار: 1396/6/22 | انتشار الکترونیک: 1396/6/22
|
|
|
|
|
|
