:: دوره 13، شماره 48 - ( مطالعات تاریخ اسلام 1400 ) ::
جلد 13 شماره 48 صفحات 107-130 برگشت به فهرست نسخه ها
ولایت سیاسی فقیه با تکیه بر اجازه‌نامه‌های امور حسبیه دوره قاجار و پهلوی (۱۲۱۰-۱۳۵۷ش)
حسن زندیه، عباس نادری
دانشگاه تهران
چکیده:   (2123 مشاهده)
امور حسبیه، یکی از قدیمی‌ترین مباحث فقهی است که از نخستین روزهای تدوین فقه، مسائل آن به صورت پراکنده در منابع فقهی، متداول بوده و به امور فردی و اجتماعی اطلاق می‌شود که انتظام زندگی فرد، جامعه و سامان اجتماعی از هر نظر به آن بستگی دارد و بر سه عنصر اصلی عدم رضایت شارع مقدس به ترک و اهمال در آن امور، نداشتن متولی و عدم توقف بر ترافع قضایی و رجوع به محکمه استوار است.
اجازه در تصدی امور حسبیه، به معنای اذنی است که فقیه جامع الشرائط به افرادی می‌دهد تا بتوانند با اجازه او، به مشکلات مردم (تطبیق رفتار های شخصی و اجتماعی مردم با قوانین شریعت اسلامی) رسیدگی کنند. مسئولیت­های شرعی­ بر اساس قواعد کلی موجود در فقه شیعه، باید از قدرت اجتهاد سرچشمه گیرد؛ از این رو، تأیید صلاحیت تصدّی امور حسبیه توسط مجتهدی برجسته، سبب مشروعیت آنان نزد مردم می­شد و ابزار مناسبی بود تا مردم به ایشان اعتماد کنند.
این مقاله، به لحاظ ماهیت تاریخی، پژوهشی توصیفی- تحلیلی و مبتنی بر اسناد 
واژه‌های کلیدی: سند، شرع، فقه، حقوق، ‌ اجازه، اجازه‌نامه، امور حسبیه
متن کامل [PDF 722 kb]   (46 دریافت)    
نوع مطالعه: پژوهشي | موضوع مقاله: تخصصي تاریخ اسلام
دریافت: 1399/1/10 | پذیرش: 1399/11/20 | انتشار: 1399/10/10


XML   English Abstract   Print



بازنشر اطلاعات
Creative Commons License این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است.
دوره 13، شماره 48 - ( مطالعات تاریخ اسلام 1400 ) برگشت به فهرست نسخه ها